فرزند نمی‌خواهد پدرش را ببیند؛ آیا مادر مسئولیتی دارد؟

خیر. اگر امتناع واقعاً از سوی خودِ فرزند باشد، مسئولیتی متوجه مادر نیست. مادر مکلف نیست فرزند سیزده‌ساله را به زور به ملاقات ببرد. اما یک شرط مهم دارد: نباید نقش مادر در این امتناع محرز شود. اگر پدر بتواند نشان دهد مادر فرزند را تشویق یا تحریک به خودداری کرده، یا با ایجاد مانع عملی ملاقات را ناممکن ساخته است، ممانعت از اجرای حکم ملاقات به او منتسب می‌شود و می‌تواند ضمانت اجرا داشته باشد. در سن سیزده‌سالگی، نظر خودِ فرزند برای دادگاه اهمیت دارد و به‌طور معمول مورد توجه قرار می‌گیرد. راهکار عملی برای مادر این است که موضع خود را مستند کند: آمادگی خود برای اجرای ملاقات را کتباً به پدر اعلام کند و مکاتبات را نگه دارد، تا در صورت طرح شکایت، حسن نیت او قابل اثبات باشد. اگر امتناع فرزند ریشهٔ روانی دارد، مراجعه به مشاور و اخذ نظر کارشناسی نیز به روشن شدن موضوع کمک می‌کند.